Οι ζωγραφιές αποκαλύφθηκαν κάτω από στρώματα κάπνας, λιπαρών ουσιών και γκράφιτι που είχαν δημιουργηθεί στο διάστημα πολλών αιώνων. Αλλά θα «αφήσουν τον κόσμο με το στόμα ανοιχτό», όπως διαβεβαιώνει ο καθηγητής Ντέιβιντ Παρκ, ειδικός σε τοιχογραφίες σπηλαίων, που τις τοποθετεί χρονολογικά γύρω στα 100 μ.Χ., ίσως και λίγο πιο πίσω. Αποκαλύφθηκαν σχέδια τριών διαφορετικών ειδών αμπέλου, κισσού και περικοκλάδας, φυτών που σχετίζονται με τη λατρεία του θεού Διόνυσου, αλλά και σχέδια πουλιών, τόσο ρεαλιστικά και με λεπτομέρειες ζωγραφισμένα που ταυτίστηκαν με συγκεκριμένα είδη. Οι σκηνές στους τοίχους της σπηλιάς είναι γεμάτες από μικρές ανθρώπινες φιγούρες, μία από αυτές, που δόθηκε στη δημοσιότητα, παριστάνει ένα αγόρι με φτερά που παίζει αυλό, ενώ γύρω του άλλα αγόρια μαζεύουν φρούτα και προσπαθούν να διώξουν τα πουλιά που τσιμπούν τα σταφύλια. Όλες οι ζωγραφιές είναι εντυπωσιακής εκζήτησης, με μεγάλη γκάμα χρωμάτων και πλούσια υλικά, ανάμεσά τους και φύλλα χρυσού.

Σύμφωνα με τον Στέφεν Ρίκερμπι, έναν από τους δύο Βρετανούς συντηρητές που τις αποκάλυψαν, «οι τοιχογραφίες δείχνουν πολλών ειδών εξωτερικές επιρροές από τον αρχαίο κόσμο και αποτελούν μια σύνθεση ελληνιστικών και ρωμαϊκών στοιχείων». Είναι τα μόνα μέχρι σήμερα ζωγραφικά ίχνη του πολιτισμού των Ναβαταίων, ενός νομαδικού λαού από την Αραβία, που έχτισε την εντυπωσιακή Πέτρα και την έκανε πρωτεύουσά του. Έζησαν στη νότια Ιορδανία για πάνω από 2.000 χρόνια, αλλά ήκμασαν κυρίως από τον 6ο π.Χ. αιώνα έως και το 100 μ.Χ. Είχαν στενές εμπορικές σχέσεις με Αιγύπτιους, Έλληνες και Ρωμαίους ανταλλάσσοντας μπαχαρικά, μέταλλα και κοσμήματα και προκαλώντας συχνά προβλήματα και κατηγορίες για τις… υψηλές τους τιμές. Η κυριαρχία τους εκτεινόταν σε μια μεγάλη περιοχή, από τη Δαμασκό μέχρι την Ερυθρά Θάλασσα και από το όρος Σινά στην έρημο της Αραβίας.

Το σύμπλεγμα σπηλαίων στο οποίο βρέθηκαν οι ζωγραφιές, ήταν ένα είδος παραθεριστικού κέντρου για τους πλούσιους Ναβαταίους. Κοσμούσαν κυρίως τον χώρο στον οποίο θεωρείται ότι γίνονταν τα τελετουργικά γεύματα. Η γύρω από τα σπήλαια περιοχή έχει ίχνη από παλαιές καλλιέργειες αμπέλου και πατητήρια. Μαρτυρίες για τον πλούτο των Ναβαταίων έχουν παραδοθεί από τον ιστορικό Στράβωνα, ο οποίος, μεταξύ άλλων, έχει γράψει ότι «είναι ένας έξυπνος λαός και με τέτοια τάση για την απόκτηση υλικών αγαθών, που επιβάλλουν πρόστιμο σε όποιον χάσει την περιουσία του».
(Πηγή: enet)

Στα θέματα τα οποία θα συζητηθούν περιλαμβάνονται η κατάσταση στη Γάζα και η εξεύρεση μιας οριστικής και βιώσιμης λύσης στο ανθρωπιστικό πρόβλημα, το Παλαιστινιακό, οι προοπτικές που δημιουργούν οι έμμεσες διαπραγματεύσεις και η πιθανότητα για απευθείας διάλογο μεταξύ των δυο πλευρών, η κατάσταση στο Λίβανο και το γενικότερο κλίμα στη Μέση Ανατολή.

Σε ό,τι αφορά τα διμερή, Ισραηλινοί και Παλαιστίνιοι αναλυτές εκτιμούν ότι η Αθήνα επιχειρεί σαφώς να αναβαθμίσει το ρόλο της στην περιοχή.

Η αναβάθμιση των σχέσεων με το Τελ Αβίβ και ένας πιο ενεργός ρόλος από ελληνικής πλευράς σε επίπεδο ανάληψης προτωβουλιών για το Παλαιστινιακό, με συνδυασμένες προσπάθειες και μέσα από διεθνή φόρα, είναι κάτι στο οποίο αναμένεται να δοθεί βαρύτητα από τον κ. Γ.Παπανδρέου.

Ο αναπληρωτής υπουργός των Εξωτερικών κ. Δημήτρης Δρούτσας και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος κ. Γιώργος Πεταλωτής συμμετέχουν στην αποστολή, η οποία στις 17:00 το απόγευμα θα γίνει δεκτή από τον Πρόεδρο του Ισραήλ κ. Σιμόν Πέρες στο Προεδρικό Μέγαρο.

Αμέσως μετά ο Πρωθυπουργός θα επισκεφθεί το ναό της Αναστάσεως στην Παλαιά Πόλη της Ιερουσαλήμ και στη συνέχεια θα γίνει δεκτός από τον Προκαθήμενο της Σιωνίτιδας Εκκλησίας, Πατριάρχη Θεόφιλο ΙΙΙ.

Το πρόγραμμα της ημέρας θα ολοκληρωθεί με τη συνάντηση με ελληνικής καταγωγής ισραηλινούς πολίτες, επιζήσαντες του “Ολοκαυτώματος”.

Στη διάρκεια της αυριανής ημέρας ο Ελληνας πρωθυπουργός θα επισκεφθεί το Μουσείο του Ολοκαυτώματος, θα γίνει δεκτός από τον πρωθυπουργό του Ισραήλ κ. Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος και θα παραθέσει επίσημο γεύμα προς τιμήν του Ελληνα ομολόγου του, ενώ θα κλείσει τον κύκλο των επαφών του στο Ισραήλ.

Στα Παλαιστινικά Εδάφη και πιο συγκεκριμένα στη Ραμάλα, το πρόγραμμα περιλαμβάνει απόδοση τιμών στο Μαυσωλείο του Γιάσερ Αραφάτ και συνάντηση με τον ομόλογό του της Παλαιστινιακής Αρχής πρωθυπουργό κ. Σαλάμ Φαγιάντ. Αμέσως μετά θα παρατεθεί επίσημο δείπνο από τον Παλαιστίνιο πρόεδρο κ. Μαχμούντ Αμπάς στο κτίριο της Μουκάταα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η έκθεση της Σιμόνης Ζαφειροπούλου αποτελείται από δεκάδες φωτογραφικά στιγμιότυπα, από το ταξίδι που πραγματοποίησε το 2008 κατά μήκος του “Δρόμου του μεταξιού” μαζί με την 9χρονη κόρη της.

Ο “Δρόμος του μεταξιού” συνδέει την Κίνα με τη Μεσόγειο πάνω από 20 αιώνες, μεταφέροντας εμπορικά προϊόντα, γνώσεις και ιδέες. Μέσα από αυτή τη διαδρομή ενώνονται οι δύο πόλοι του “Δρόμου του Μεταξιού”, η Ελλάδα και η Κίνα, αναφέρει σε σχετικό ρεπορτάζ η ιστοσελίδα China.org, παρουσιάζοντας την έκθεση.

Το θέμα της φωτογραφικής έκθεσης αποτυπώνει και μεταφέρει τα βασικά μηνύματα της Διεθνούς Έκθεσης Σαγκάης, καθώς προβάλλει την έννοια της ένωσης των λαών μέσα από τον πολιτισμό και το εμπόριο.

Η Δρ Σιμόνη Ζαφειροπούλου έχει υπηρετήσει ως Σύμβουλος για θέματα πολιτισμού στο Γενικό Προξενείο Ελλάδος στην Νέα Υόρκη, και ως Σύμβουλος για θέματα πολιτισμού στο Διπλωματικό Γραφείο της Προεδρίας της Δημοκρατίας στην Αθήνα.

Την έκθεση συνδιοργανώνουν το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στη Σαγκάη και το Περίπτερο της ΕΕ στην Expo 2010.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πρόκειται για τους αθλητές μέλη της Ένωσης Αθλητικών Σωματείων Γυμναστικής Δυτ. Ελλάδος, Ελισάβετ Τσάκου και Νίκο Ηλιόπουλο, στους οποίους ο Δήμαρχος Πατρέων στη διάρκεια συνέντευξης ευχήθηκε την μεγαλύτερη δυνατή διάκριση.

Παράλληλα ο κ. Φούρας επεσήμανε, ότι ως υφυπουργός αθλητισμού είχε καταθέσει πρόταση για την διεξαγωγή στην Αρχαία Ολυμπία της Ολυμπιάδας Νέων, τονίζοντας πως η πρόταση του είχε γίνει θετικά δεκτή από την ΔΟΕ. Όπως τόνισε ο κ. Φούρας, η μεταγενέστεροι υπουργοί και υφυπουργοί αθλητισμού, δεν συνέχισαν την πρωτοβουλία του, με αποτέλεσμα να χαθεί η ευκαιρία για την χώρα και την περιοχή.

(πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Πίσω από το όνομα «Αργώ», όπως αναφέρει ο κ. Γιαννάκαρος, βρίσκεται ο ελληνικός μύθος του Ιάσωνα και του Χρυσόμαλλου δέρατος. Όμως, ο χώρος του εστιατορίου δεν εκπέμπει καθόλου αυτήν την εμπορική ελληνικότητα την οποία συναντάμε συχνά σε εστιατόρια της ελληνικής ομογένειας. Όλα είναι αρμονικά συνδυασμένα με το κινεζικό περιβάλλον, διαμορφώνοντας έναν χώρο πολιτισμένο τον οποίο επισκέπτονται καθημερινά τόσο ξένοι όσο και Κινέζοι πολίτες.
«Αυτός ήταν και ο στόχος μου!», τονίζει ο Έλληνας ιδιοκτήτης, ο οποίος έχει έρθει στην Κίνα από το 1979 για να σπουδάσει. «Ήθελα να συνδυάσω τα ελληνικά και τα κινεζικά πολιτιστικά στοιχεία. Γι’ αυτό το λόγο άλλωστε, το εστιατόριο το εκτιμούν ιδιαίτερα οι Κινέζοι».

Είναι χαρακτηριστικό, όπως αναφέρει ο ιδιοκτήτης, ότι το πρώτο διάστημα οι ξένοι επισκέπτες ήταν περισσότεροι, αλλά τώρα το 60% της πελατείας είναι Κινέζοι, οι οποίοι δείχνουν να εκτιμούν ιδιαίτερα την ελληνική κουζίνα και τις ελληνικές γεύσεις.
(Πηγή: ana-mpa)

«Έκανα το δεύτερο πτυχίο μου στην Αμερική και βρέθηκα σε ένα συνέδριο για πράσινα κτίρια στο Σικάγο, το 1993.Σε ένα από τα εργαστήρια του συνεδρίου επικεφαλής ήταν ο Αλέξανδρος Τομπάζης . Βρισκόμουν εκεί τυχαία, είδα όμως το όνομά του και θεώρησα φοβερή ευκαιρία να τον γνωρίσω. Σε εκείνο το εργαστήριο εμπνεύστηκα πολύ για την πράσινη αρχιτεκτονική» διηγείται.
«Μετά τον στρατό, πήρα μια υποτροφία για ανταλλαγή φοιτητών του ΥΠΕΠΘ και πήγα στο παράρτημα του Νεγκέβ του Πανεπιστημίου Μπεν Γκουριόν, όπου διδάσκει ο Θεσσαλονικεύς Ισάακ Μεΐρ. Ετσι έγινε και η πρώτη μου επαφή με το Ισραήλ. Έμαθα πολλά δίπλα στον κ.Μεΐρ, δούλεψα κιόλας και γνώρισα όλο αυτόν τον κόσμο. Η εμπειρία μού άρεσε πολύ» λέει ο κ. Μεσσίνας.

Αρκετά χρόνια αργότερα, ο κ. Μεσσίνας βρέθηκε εκ νέου στο Ισραήλ και αυτή τη φορά πήγε για δουλειές. «Πρόπερσι, το 2008, τα πράγματα άρχισαν να δυσκολεύουν πολύ στην Ελλάδα. Στο μεταξύ είχα αποκτήσει εμπειρία στα πράσινα κτίρια. Τότε λοιπόν άρχισα να κάνω κάποιες επαφές εδώ στο Νεγκέβ και είδα ότι υπάρχει ενδιαφέρον για τέτοιες προσεγγίσεις. Ετσι, ήλθα εδώ και ξεκίνησα κάποια πρότζεκτ είτε σε συμβουλευτική είτε σε αρχιτεκτονική βάση. Πλέον πηγαινοέρχομαι μεταξύ Αίγινας και Νεγκέβ!» τονίζει.
Ο κ. Μεσσίνας σχεδίασε για λογαριασμό της διοικητικής περιφέρειας Μπνέι Σιμόν (στην αρμοδιότητα της οποίας είναι και η έρημος του Νεγκέβ) ένα Πρότυπο Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης και Ευαισθητοποίησης, το οποίο χωροθετείται μέσα στον ΧΥΤΑ του Ντουντάιμ. «Το κτίριο βρίσκεται στη φάση της προμελέτης και του καθορισμού χρήσεων και κτιριολογικού προγράμματος του έργου. Ο σχεδιασμός του ακολουθεί τις αρχές της οικολογικής δόμησης, την εξοικονόμηση ενέργειας, τη χρήση βιοαερίου (μεθάνιο) από τον σταθμό που βρίσκεται δίπλα στον ΧΥΤΑ και πρόκειται να χρησιμοποιεί 75% ανακυκλωμένα υλικά από τον ίδιο χώρο» λέει ο κ. Μεσσίνας.

«Ο σχεδιασμός του κτιρίου τονίζει την παρουσία των σκουπιδιών και εντείνει την εμπειρία του επισκέπτη για την παρουσία των σκουπιδιών και το μέγεθος του προβλήματος της δημιουργίας απορριμμάτων στην κοινωνία που ζούμε. Το κτίριο θα έχει θεματικές ενότητες που θα ενημερώνουν τον επισκέπτη για τη δημιουργία απορριμμάτων, τα είδη τους, τον τρόπο μείωσής τους και την ανακύκλωση. Η διαδρομή της επίσκεψης θα συνδυάζεται με επίσκεψη στον ΧΥΤΑ και το εργοστάσιο διαλογής οικιακών απορριμμάτων και κομποστοποίησης που σχεδιάζεται να ανεγερθεί δίπλα στο Κέντρο Επισκεπτών» συμπληρώνει. Μόλις λυθεί το ζήτημα της χρηματοδότησης του έργου, η οποία εκκρεμεί, το κτίριο αναμένεται να αποπερατωθεί εντός διετίας. Το εμβαδόν του θα φθάσει στα 2.000 τ.μ., ενώ το κόστος κατασκευής θα κυμανθεί μεταξύ 2,5-3 εκατ. ευρώ.

Σε ό,τι αφορά την ανακύκλωση, ο κ. Μεσσίνας σημειώνει ότι η Ελλάδα βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση από το Ισραήλ, λόγω της ύπαρξης κεντρικών φορέων για την ανακύκλωση αλλά και της υιοθέτησης της φιλοσοφίας «ο ρυπαίνων πληρώνει». «Εδώ κάτι παρόμοιο δεν έγινε, παρά τις όποιες προσπάθειες».

Εκπαιδευτική ξενάγηση μέσα στα σκουπίδια
Το κτίριο που εμπνεύστηκε ο κ. Μεσσίνας δεν θα είναι μόνο του στην έρημο. «Ήδη έχει δημιουργηθεί ένα μονοπάτι που επιτρέπει στους επισκέπτες την ξενάγηση μέσα στα σκουπίδια, όπου τους εξηγούν το μέγεθος του ζητήματος, τα περιβαλλοντικά προβλήματα που δημιουργούνται, αλλά και τις λύσεις, όπως η παραγωγή μεθανίου μέσα από την καύση τους, η οποία γίνεται σε ένα παρακείμενο εργοστάσιο. Οι Ισραηλινοί σε μερικά πράγματα είναι μπροστά, όπως στο ζήτημα της εκπαίδευσης. Σε κάθε τι που κάνουν ή χτίζουν, υπάρχει κι ένα εκπαιδευτικό κομμάτι και αυτή η νοοτροπία βρίσκεται ψηλά στην κουλτούρα τους. Αυτό είναι κάτι που έχουμε ξεχάσει στην Ελλάδα» σημειώνει. Το δομημένο τοπίο του ΧΥΤΑ συμπληρώνεται και από το κέντρο των επισκεπτών, όπου τα παιδιά ενθαρρύνονται να κάνουν κατασκευές από διάφορα ανακυκλώσιμα υλικά.

«Αγκαλιάζοντας αυτό το σκεπτικό, η αρχιτεκτονική που προτείνω αντί να είναι κάτι ουδέτερο, αντλείται από τη σκέψη ότι το κτίριο θα είναι ριζωμένο μέσα στην πραγματικότητα της χωματερής και θα βρίσκεται θεωρητικά θαμμένο κάτω από τη γη. Ότι δεν θα έχει παράθυρα, ότι το φως θα μπαίνει από την οροφή και ότι θα δίνει την εντύπωση ότι περιτριγυρίζεται από σκουπίδια. Δηλαδή ότι θα είναι ένας χώρος ελεγχόμενης εμπειρίας» σχολιάζει. «Θέλουμε να δείξουμε το μέγεθος και την έκταση του προβλήματος. Τα υλικά του κτιρίου θα είναι ξύλα, χαλίκια, ροδέλες, καλώδια, θρυμματισμένο μπετόν, μπάζα, λάστιχα αυτοκινήτων, παλέτες και άλλα. Το θέμα θα είναι το κτίριο και το κτίριο θα είναι το θέμα» λέει.

(Πηγή: Το Βήμα)

«Για µια ακόµα ηµέρα είναι ορατοί οι πυκνοί καπνοί, προερχόµενοι από διαφορετικές περιοχές της πόλης, καθώς νέες βίαιες συγκρούσεις σηµειώνονται κατά διαστήµατα. Και σήµερα οι περισσότεροι δρόµοι είναι κλειστοί µε οδοφράγµατα. Παντού βλέπεις χιλιάδες ένοπλους στρατιώτες, δεκάδες άρµατα, ανά πάσα στιγµή σε ετοιµότητα να επέµβουν όπου χρειαστεί. Στο τέλος της λεωφόρου, σ΄ ένα τεράστιο πάρκο, έχουν βρει καταφύγιο οι εξεγερµένοι διαδηλωτές…», περιέγραφε χθες από Μπανγκόκ.
Μόλις προχθές κατάφερε να ξεµυτίσει. «Αν και ισχύει η απαγόρευση της κυκλοφορίας, οι φαντάροι µε άφησαν να κατέβω προς το μαγαζί µου. Μου το επέτρεψαν, γιατί έπρεπε να συντηρήσω τα τρόφιµα, καθώς είµαστε κλειστά για μέρες. Ευτυχώς, κατορθώσαµε και μείναµε ανοικτά μέχρι και την περασµένη Πέµπτη», λέει.

Τη μέρα εκείνη έζησε τις βιαιότερες στιγµές της ζωής της. «Ήταν η βραδιά που σχεδόν δίπλα µας πυροβολήθηκε ένας ηγέτης των διαδηλωτών (σ.σ.: ο κόκκινος διοικητής Χατίγια Σαουασντιπόλ), ούτε πενήντα µέτρα από µας. Εννοείται, βεβαίως, πως επικράτησε πανικός: ακούγαµε συνεχώς πυροβολισµούς, χειροβοµβίδες να σκάνε στα γύρω κτίρια. Σε δέκα λεπτά, άρον άρον, είχαµε κατεβάσει ρολά όλοι στην περιοχή» λέει.
Σήµερα, ωστόσο, ακούγεται και δηλώνει ψύχραιµη. «Εναν µήνα τώρα ζούµε καθηµερινά µε τον στρατό και την αστυνοµία πολύ κοντά µας. Θα έλεγα, δηλαδή, πως έχουµε συνηθίσει πια σε αυτή την προσωρινά ταραγµένη όψη της πόλης. Είναι δίπλα µας οι στρατιώτες και, όσο να ναι νιώθουµε µια σχετική ασφάλεια. Ελπίζουµε πως σε λίγες ηµέρες τα πράγµατα θα έχουν ηρεµήσει».

• «Τους έµαθα το σουβλάκι!»
Γεννηµένη στη Μαδαγασκάρη, µε καταγωγή από Τρίπολη και Ναύπλιο, η κ. Λουµπαρδία συµπληρώνει αισίως έντεκα χρόνια επαγγελµατικής δραστηριοποίησής της στη µακρινή Ταϊλάνδη και είναι από τους ελάχιστους Έλληνες που κατοικούν µόνιµα εκεί. «Αρχικά δούλεψα για µια επταετία στην ελληνική πρεσβεία, ώσπου απέκτησα µια κόρη, την επτάχρονη σήµερα Εµµανουέλα. Δυο χρόνια τώρα έχω ανοίξει το δικό µου µαγαζί, µε δεκατέσσερα άτοµα προσωπικό: το Souvlaki Greek Grill, το μοναδικό εστιατόριο µε αµιγώς ελληνικό µενού στην Μπανγκόκ. Αυτό ακριβώς ήθελα κι εγώ, να διαδώσω την ελληνική κουζίνα και την κουλτούρα, να μάθουν και στην Ασία πως η λέξη σουβλάκι είναι ελληνική! Προσπάθησα, μάλιστα, να είναι έντονο και στη διακόσμηση το ελληνικό στοιχείο, γι΄ αυτό κι έφερα από την Ελλάδα πίνακες και βάζα. Τακτικά έρχεται από το Πουκέ κι ένας φίλος µας µε μπουζούκι, ο Βασίλης, που ανεβάζει για τα καλά το κέφι!» λέει η ελληνίδα businesswoman, που απασχολείται και ως έµπορος γυναικείων ρούχων και μαγιό. Η εταιρεία της (http: //www. alphasource.co.th) τα φτιάχνει και τα προωθεί σε ελληνικές και ξένες εταιρείες. «Πέρα από σουβλάκι, σερβίρουμε και µια σειρά από άλλα εκλεκτά πιάτα, μεταξύ άλλων μουσακά, παστίτσιο, σουτζουκάκια σμυρναίικα, ντολμαδάκια και σπανακόπιτα.
Οι Ταϊλανδοί τα δοκίµασαν, τους άρεσαν και τα αποδέχθηκαν! Έµαθαν και τα φτιάχνουν οι ντόπιοι µάγειρες που απασχολώ, αφού πρώτα ήρθε Έλληνας για να τους εκπαιδεύσει. Σήµερα πια, αυτοί φτιάχνουν ακόµα και το γιαούρτι, το τζατζίκι και τις πίτες».
(Πηγή: Τα Νέα)

Δεκαπέντε χορευτές και ακροβάτες, καθώς και πέντε παραδοσιακοί μουσικοί (με ζουρνάδες, νταούλια και τρομπέτα), φορώντας μάσκες και κρατώντας στεφάνια και κλαδιά, παρουσίασαν ένα θέαμα πάνω στην ανθρώπινη ανάγκη για αναγέννηση, για διασκέδαση και ψυχαγωγία.

Στην αρχαιότητα, ο Διόνυσος «γεννήθηκε» από την ανάγκη των ανθρώπων να γιορτάσουν και να προκαλέσουν τη ζωή, τη χαρά και τη γονιμότητα. Είναι ο Θεός των φυσικών χυμών – του αίματος, του νερού, του έρωτα. Μέσα από το δρώμενο ακολουθούμε τους δρόμους του Διονύσου από τη Mικρά Ασία, τη Θράκη, τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία έως και την Κρήτη. Το δρώμενο παρακολουθεί τις «Γιορτές της Άνοιξης» και τις τελετουργίες προς τιμήν του θεού.
Οι χορευτές γιορτάζουν τον Διόνυσο και την Άνοιξη με κυκλικούς και σπειροειδείς χορούς, που ενώνουν τις ελληνικές κοινότητες από την εποχή του Κρητικού Λαβυρίνθου ως σήμερα. «Πολεμούν» με κλαδιά για να αναπαραστήσουν την πάλη του χειμώνα με την Άνοιξη. Μοιράζονται τη χαρά της ζωής προσκαλώντας όλον τον κόσμο να χορέψει μαζί τους, ενώνοντας τα χέρια στους μαγικούς κυκλικούς αρχαίους χορούς.

Η σύλληψη της ιδέας, η χορογραφία και η σκηνοθεσία είναι της Σοφίας Σπυράτου. Τα κοστούμια σχεδίασε ο Γιάννης Μετζικώφ, ενώ η μουσική επιμέλεια είναι του μουσικολόγου Λάμπρου Λιάβα. Χορεύουν οι χορευτές του Χοροθεάτρου Ροές.
Η ελληνική συμμετοχή στην παρέλαση της Ημέρας της Ευρώπης στην EXPO 2010 πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, σε συνεργασία με το Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού και διοργανώθηκε από τον Ελληνικό Οργανισμό Εξωτερικού Εμπορίου.

Ο Luo Jinlin, έχει κατά το παρελθόν σκηνοθετήσει, σύμφωνα με τα κινεζικά δημοσιεύματα, «Οιδίποδα», «Αντιγόνη», «Μήδεια», «Τρωάδες», ενώ τα ελληνικά ΜΜΕ έχουν εκφράσει εγκωμιαστικά σχόλια για τη σκηνοθεσία του, λέγοντας ότι «προσφέρει μια νέα ματιά στις αρχαιοελληνικές τραγωδίες».
Το πολύπλευρο έργο του μεγάλου Έλληνα θεατρικού συγγραφέα, μυθιστοριογράφου, ποιητή και στιχουργού, Ιάκωβου Καμπανέλλη, παρουσίασε στη συνέντευξη τύπου ο Σύμβουλος Τύπου της Ελληνικής Πρεσβείας στο Πεκίνο, εστιάζοντας όμως στη σημειολογία του έργου που θα ανεβάσει το κινεζικό θέατρο.
Το «Δείπνο των Ατρειδών», σε σκηνοθεσία Luo Jinlin, θα ανεβεί στο Εθνικό Θέατρο Τέχνης του Πεκίνου στις 16 Ιουνίου, για τριάντα παραστάσεις.
(Πηγή: ΑΠΕ)